'Waar je altijd gewerkt hebt. Waar de tijd wat stilstaat. Altijd schemerig. Oeroud spinrag. Hanebalken om af te springen in het hooi. Hooi is je kindertijd, maar ook het weten dat je bedrijf altijd verder gaat. Bestaan. Hoor je het vee, zie je je vader hier nog wat vegen?'
Klaas is veehouder in ruste onder de rook van Groningen, geboren in 1926. Ik ken hem sinds een aantal jaren
en heb al eens over hem geschreven, het verhaal 'Wat altijd blijft' op dit blog. In 2012 is het contact
intensiever geworden, en heb ik een boek samengesteld over Klaas. Deze eigen uitgave is een verhaal in veel foto’s
en in tekst over het bestaan van een man die mooi in het leven staat.
Onlangs schreef een lezeres mij: 'Mijn man en ik zijn beide boerenkinderen. We lazen het in een keer uit. Wat een rust zit erin.
en heb al eens over hem geschreven, het verhaal 'Wat altijd blijft' op dit blog. In 2012 is het contact
intensiever geworden, en heb ik een boek samengesteld over Klaas. Deze eigen uitgave is een verhaal in veel foto’s
en in tekst over het bestaan van een man die mooi in het leven staat.
Onlangs schreef een lezeres mij: 'Mijn man en ik zijn beide boerenkinderen. We lazen het in een keer uit. Wat een rust zit erin.
Je voelt je als lezer er helemaal bij. En dan zeer sfeervolle foto's, er zit niet 1 kiekje bij. Gefeliciteerd dat dit boek uitverkocht blijkt te zijn.'
Via dit weblog, online sinds 29-3-12, kun je de tekst lezen of downloaden. Verder aanverwante landbouwzaken.
Tekst en foto's online:
https://www.scribd.com/document/210372557/Een-boer-in-zijn-tijd
Via dit weblog, online sinds 29-3-12, kun je de tekst lezen of downloaden. Verder aanverwante landbouwzaken.
Tekst en foto's online:
https://www.scribd.com/document/210372557/Een-boer-in-zijn-tijd
Mijn andere sites:href="http://eensobereweg.blogspot.nl/">Camino de Santiago in woord en beeld
dinsdag 4 juni 2019
Klaas Makken 1926-2019
Klaas Makken overleed vorige week in Eelde. Vandaag was de crematie, op een steenworp afstand van zijn oude land. Zijn laatste jaren was hij in Eelde, omringd door Agrarisch Dagblad, NRC, en vele, vele koeienfoto's. Kat Thomas was het laatste dier dat hij verzorgde in zijn lange leven. Fijn gezelschap. Op de kaart stond: Een boer uit zijn tijd.
donderdag 1 september 2016
Ik droom nog elke nacht van mijn vee
Vandaag bezocht ik Klaas weer eens, hij is nu bijna 90. Vier jaar geleden schreef ik het boekje over hem. 'Ik droom nog bijna elke nacht over mijn vee', zegt Klaas. Hij vindt het ook jaren later nog moeilijk dat hij de dieren niet meer om zich heen heeft, zeker ook omdat het hem altijd een doel gaf. Zomaar een eindje wandelen, het is hem een gruwel: 'dat heeft ja geen nut'. Ergens heb ik hem altijd gegund in het harnas te mogen sterven. Ja, waarom lopen levens zoals ze lopen?
maandag 19 mei 2014
Het kampje
Aan de Rijksstraatweg in Haren. Fraaie oude boerderij. Naast de boerderij, altijd in't zicht, het kampje. Daar staat het vee dat ziek is, maar ook de koeien die net zijn afgekalfd lopen er.
De hogere stukken gras, dat is waar extra bemest is door het vee zelf..
De hogere stukken gras, dat is waar extra bemest is door het vee zelf..
maandag 3 maart 2014
Een boer in zijn tijd online
Via deze link is Een boer in zijn tijd gemakkelijk te lezen of te downloaden.
vrijdag 24 mei 2013
donderdag 7 februari 2013
Het hek hoeft niet meer dicht
Het hek staat open. Koe en kalf zijn verkocht. De tijd nadert nu toch afscheid te nemen van de Kershof. Op naar een plek waar niet al dat werk ligt te wachten dat toch eigenlijk niet meer gedaan kan worden. Dat geeft onrust, en Klaas heeft rust verdiend. En wat centrale verwarming.
dinsdag 12 juni 2012
maandag 14 mei 2012
zaterdag 5 mei 2012
De melkbussen
Het geluid van de melkrijder, herinner je je dat? Het schrapen van de bus over de wagen, metaal op metaal, bij de lege ging dat vrij snel. Die gingen altijd eerst eraf. En kling tegen elkaar aan. De volle erop, dat was een langzamer ritme. En dat was tegelijk een flinke doffe bons. Bij ons thuis midden in het dorp hoorde ik dit niet, wel bij vriendjes die op een streek met boeren woonden. Bij de kleine boeren was de melkrijder zo klaar, met die paar bussen. De melkwagen stond altijd 's avonds op zo'n honderd meter van ons huis, bijna op de hoek, in Oldekerk. De herinnering aan het geluid is scherper dan het beeld ervan.
dinsdag 10 april 2012
Een boer wandelt niet
Onlangs nog. Ik ben in het oosten van het land. Mooi landschap, afwisselend weiland en bosjes. Verderop op het wandelpad staat een man; als hij me ziet aankomen draait hij zich om en loopt weg. En wel in zo'n tempo en met zo'n houding- dat is een boer. Hij voelde zich wat betrapt dat hij zomaar wat 'noar de peerden liep te kiekn'.
Want terwijl we de burgerman tot vervelens toe overal volop zien luieren, is de boer gewoon bezig. Daar verandert ook de modernisering niet veel aan. Hij gaat sowieso niet met pensioen. Daarom hebben alle oude boeren nog wat vee. De boer, hij is altijd onderweg. Een boer wandelt niet.
Want terwijl we de burgerman tot vervelens toe overal volop zien luieren, is de boer gewoon bezig. Daar verandert ook de modernisering niet veel aan. Hij gaat sowieso niet met pensioen. Daarom hebben alle oude boeren nog wat vee. De boer, hij is altijd onderweg. Een boer wandelt niet.
donderdag 5 april 2012
Vandaag de proefdruk gekregen
Een hele mooie proefdruk. We hebben het omslag aangepast, vooral de kleur van de titel. En dan nog 1 keer alles bijlangs- afbrekingen, spatie teveel....
en de papierkeuze is belangrijk.
Volgende week naar de drukker, en dan volgt nog het binden.
Een paar weekjes nog..
donderdag 29 maart 2012
We zijn een mooi omslag aan het samenstellen...
Hester en Arnold van drukkerij de Marge verzorgen de productie van het boek.
De lay-out, fotokeuze e.d. heb ik deels zelf gedaan. Over een paar dagen komt de eerste drukproef. Waarschijnlijk is de uitgave er rond de 22e april?
dinsdag 27 maart 2012
HONDERD
En vandaag kwam de honderste bestelling binnen, uit, jawel, Eelderwolde. Dat is mooi, ik kan de oplage dus verhogen naar 150. Of toch...
maandag 26 maart 2012
Op stal
Het vee dat je nauwelijks hoort, rustig wachten tot er weer wat gebeurt- voer, melken. Schemerig. Die overbekende geur van hooi, vee. Een zacht rammelende ketting. Wat gezucht en gesteun en af en toe een klaterende straal of het plop plop plop van degelijke koemest. Ruikt goed. Boven de koeien met krijt de namen. Gevoel van rust, dat dit zo hoort, dat een mens dit bij kan houden.
woensdag 21 maart 2012
Een artikel in Dorpsklanken
Een artikel in Dorpsklanken, nieuwsblad voor Eelde-Paterswolde, Eelderwolde e.o.
klik op de afbeelding om te vergroten
donderdag 1 maart 2012
Inspiratie: Het landelijk leven
Een mooie inspiratiebron is een boek dat ik in de ramsj tegenkwam en toch zeker al drie keer gelezen heb: 'Het landelijk leven'. Emile Guillaumin was boer en schrijver, en tekende het levensverhaal op van zijn oude buurman Tiennon.
Het leven van een boer in Midden-Frankrijk in de 19e eeuw. Het boek werd voor het eerst uitgegeven in 1922. 'Het leven zoals het werkelijk geweest moet zijn', schreef Rudy Kousbroek in een recensie. Geschiedenis uit de eerste hand waarin dan weer oudere tijden doorklinken, mooi vind ik dat.
Guillaumin had zelf niet meer dan vijf jaar lagere school gehad en was autodidact. Hij schreef een prachtig boek, dat hij opdroeg 'aan de boeren van vroeger en in het bijzonder aan de oude mannen uit mijn jeugd.' Mooi.
Het leven van een boer in Midden-Frankrijk in de 19e eeuw. Het boek werd voor het eerst uitgegeven in 1922. 'Het leven zoals het werkelijk geweest moet zijn', schreef Rudy Kousbroek in een recensie. Geschiedenis uit de eerste hand waarin dan weer oudere tijden doorklinken, mooi vind ik dat.
Guillaumin had zelf niet meer dan vijf jaar lagere school gehad en was autodidact. Hij schreef een prachtig boek, dat hij opdroeg 'aan de boeren van vroeger en in het bijzonder aan de oude mannen uit mijn jeugd.' Mooi.
zaterdag 1 oktober 2011
Hooien!
Ongekend mooi najaarsweer. De boeren hooien in oktober.
De foto is van gistermorgen op het land van Klaas.
Op deze fraaie oude hooischudder zit nog een paardenzitje.
donderdag 26 mei 2011
dinsdag 26 september 2006
Wat altijd blijft
Middagzon over de Peizermaden. In het weiland liggen veertien
blaarkoppen, dertien rode, en één is het zwarte schaap. In de verte komt
langzaam een oud trekkertje aanhobbelen met twee oude aanhangers
erachter. Een oude boer stapt af. Hij loopt erg krom.
De koeien blijven rustig liggen herkauwen. Na een tijd rommelen met de
melkbussen loopt de boer naar z’n oudste koe en streelt haar rug tot ze
langzaam overeind komt en zich mee laat voeren.
De koeien blijven rustig liggen herkauwen. Na een tijd rommelen met de
melkbussen loopt de boer naar z’n oudste koe en streelt haar rug tot ze
langzaam overeind komt en zich mee laat voeren.
Een emmer biks, de melk vloeit. Na een kwartier herhaalt zich het ritueel.
Het vee kijkt niet op of om, zwarte Bertha is immers altijd als tweede aan
Als de derde koe te ver weg ligt wordt de trekker een eindje verder het
land in gereden. Want het gaat allemaal wel, maar lopen is ook moeizaam.
Zeker op die niet vlakgeploegde weiden van deze boer, waar je
Zeker op die niet vlakgeploegde weiden van deze boer, waar je
nog verleden in het land kunt zien.
Verderop is al een hap uit de weilanden genomen. Opslag van stenen
voor de bestrating van een nieuwe woonwijk. Waar nu het trekkertje hobbelt
spelen over een paar jaar kinderen op een strak grasveldje. Zullen ze dan
boerderijtje spelen?
boerderijtje spelen?
Het vee wacht af. De boer loopt krom. Het is nooit anders geweest en zal
dat nooit worden, stadsuitbreiding of niet.
Najaar 2006 geschreven en gepubliceerd in 'Groeningen', het blad van IVN Groningen-Haren; en vervolgens opgenomen als eerste hoofdstuk in 'Een boer in zijn tijd'.
Abonneren op:
Posts (Atom)












